You have now been placed in the queue. | sneeuwstorm in Oslo

Jullie hebben het misschien al gezien tijdens het Journaal ofwel komt het deze avond: vandaag was er een heuse sneeuwstorm in de hoofdstad van Noorwegen. Totaal onverwacht, voor mij dan toch. Want blijkbaar ben ik niet op de hoogte van de weersomstandigheden. Zat ik gisterenavond nog gezellig in de pub te genieten van een biertje en een soort van privéconcert van the Wildfires, stond ik deze ochtend op met een dik sneeuwtapijt als uitzicht.

Wablieftru? Jazeker. Het is 26 maart, dames en heren en de hele stad ligt plat door een onverwachtse sneeuwstorm.

Het is ook zeer onwaarschijnlijk dat alle eigenaars van een auto hun zomerbanden al hebben opgestoken zeker? Toch niet. Ramp. Ramp. Ramp.

Ook de gasten konden er niet mee lachen, ondanks dat er een vrolijke dame naar me toekwam en me zei dat ik zeker niet mocht vergeten om een sneeuwengel te maken. Right.

Uiteraard wou heel werkend en schoolgaand Oslo een taxi bestellen. De bussen reden niet. Natuurlijk. ’t Was net zoals in België, beetje sneeuw en het land ligt plat. Hoewel een beetje is misschien overdreven. Onze klusjesmannen deden een poging om het portier schoon te vegen, wat resulteerde in een muur van een meter. Niet slecht zou ik zeggen.

Maar wat ik eigenlijk wou zeggen, is het volgende: taxibedrijven. Ze zijn altijd zeer happig om je een taxi te sturen en in slechts 2 minuten tijd staan ze ongeduldig voor de deur te wachten. Tot het noodlot toesloeg vandaag…

Ge moet dat echt ne keer proberen eh! Een taxi bestellen wanneer niemand de telefoon opneemt, ze je de mond toesnoeren of je de hele tijd Rock of Ages in je oor hoort dreunen..

Anyway, na tientallen gasten teleur te stellen, was het me eindelijk gelukt om een taxi te boeken! Ik denk dat de jongeman aan de andere kant mijn wanhoop kon voelen. En het leverde mij ook een bedankje op van de gasten, joepie!

Oh en het vliegveld lag ook plat.

Geen nieuws is goed nieuws?

Blijkbaar was het toch een te grote verantwoordelijkheid om een blog bij te houden tijdens mijn stage. ik had het kunnen weten, ik ben er nooit goed in geweest. Laten we echter even stilstaan bij de quote: “geen nieuws is goed nieuws”. Zolang ik hier geen problemen op tafel gooi, is alles oke toch?

Sinds mijn laatste post, is er ontzettend veel gebeurd. Ik hou van mijn werk, mijn collega’s en mijn stad die ik op dit moment ‘home’ noem. Dagelijks word ik doordrenkt in het Engels en standaard Nederlands praten, is toch ook niet wat het geweest is… Oslo is een een geweldige stad. Je hebt het centrum met oude en nieuwe architectuur, je hebt een park op elke hoek van een straat, voor je het weet zie je een waterval voor je neus en verschiet niet als je ineens een eekhoorn voorbij ziet vliegen.

Het is 2 weken lang prachtig weer geweest. Zo een weertje dat het toestaat om op een terras te zitten met een zonnebril op. Zalig! Helaas is het nu weer wat minder, maar er moet ook gewerkt worden natuurlijk.

Vorige week was ik aanwezig op het WK Skiën in Holmenkollen, wat ook wel het Skifestival wordt genoemd. Het was een zeer last-minute, onverwachts tripje (besloten om 10 uur ’s ochtends), maar het was een geweldige ervaring. Niets is belangrijker voor Noren dan wintersport. Het is net zoals bij ons met het wielrennen en het veldrijden.

Of ik België mis? Niet echt. Soms snak ik wel eens naar een goede portie friet van de frituur of een goede Belgische maaltijd. En ik mis mijn familie en vrienden wel, maar ik kom wel terug!

Voorlopig geniet ik hier gewoon met volle teugen van alles wat me tegemoet komt, zij het een avondje quizzen in de bar met mijn collega’s (en verliezen) of een heuse wandeling door de stad.

Ha det bra!

Stefanie

Zonsondergang

Vandaag had ik alweer mijn laatste vrije dag van deze week en met het prachtige weer kon ik niet anders dan te genieten van een zonsondergang. Rond 4 uur verliet ik dus het hotel en stapte naar de Opera. Ik was er al geweest wanneer het een mottige, koude dag was en wanneer de opera nog bedekt was in ijs en sneeuw. Nu echter zag het gebouw er veel beter uit. Terwijl ik van mijn boek genoot, zakte de zon alsmaar verder weg.. Geniet mee!

IMG_0346

IMG_0355

IMG_0352

Bezoek uit België, etentje @ Egon en een management case?

Long time, no blogpost. Sorry!

De tijd vliegt hier zo snel voorbij, dat ik gewoon vergeet te bloggen. Alhoewel bloggen over een werkdag ook niet interessant zou zijn.

Vorig weekend waren de ouders van Iris op bezoek hier in Oslo. Nee, ik ben geen deel van hun familie, maar het was wel heel erg leuk. Ik bezocht samen met hen enkele musea en we probeerden enkele restaurants. Dag per dag leren we meer van de stad kennen. Binnen enkele maanden kan ik mezelf een expert noemen, let maar op.

Mijn collega’s hier zijn echt geweldig. Het zijn vooral jonge mensen, wat de sfeer heel erg leuk maakt. Zo was er gisteren een receptionistenetentje in Egon @ Karl Johans Gate. Zij doen dit af en toe om zo de hotels kennis te laten maken met hun eten en ervoor te zorgen dat de receptionisten hen aanbevelen bij de gasten. Anyway, ik had mezelf zo’n beetje uitgenodigd, aangezien ik nu toch ook deel uitmaak van het receptieteam en wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb! Inmiddels ken ik alle receptionisten en gisteren hebben we zoveel gekletst en enorm genoten van het eten en de wijn. Zo passeerden the Kardashians, Gossip Girl, Amsterdam en Zweden de revue. Het was een zalige avond.

En die management case? Ik kan het jullie zo horen denken… ‘daar heb je nog niet veel over geschreven he?’. Nee, dat klopt. De MC vlot niet zo snel als ik zou willen, maar gelukkig zijn er vooropgestelde deadlines. Zolang ik me aan die deadlines kan houden, komt alles in orde. Ik ben wel al vanaf de eerste week bezig met op zoek te gaan naar duurzame elementen binnen het hotel en ik heb al heel wat verzameld. Nu komt echter het moeilijkste deel: meer uitleg vragen, nagaan of ze voldoen aan het algemene beleid van Olav Thon Gruppen enzovoort. Geen nood, ik zie het zitten!

Tot schrijfs!

I’m sorry, I don’t speak Norwegian…

Snakker du Norsk?

Nei, I’m sorry I don’t speak Norwegian. Only English please.

Sinds vorige week woensdag ben ik officieel receptioniste in opleiding. De 2 weken restaurant zitten er op en het is tijd om een nieuw departement te ontdekken. Mind you, ik heb nog nooit eerder receptiewerk gedaan, dus alles is gloednieuw voor mij. Gelukkig verloopt alles vlot en staan mijn collega’s me altijd bij in tijden van nood (lees: de telefoon overnemen als ik niet kan helpen). Soms zijn er hilarische gasten, soms zijn er gasten die zo grof zijn dat je zin hebt om iemand te slaan. Voorlopig vind ik alles interessant en boeiend en hopelijk blijft dat nog even zo.

De voorbije week heb ik dus gewerkt, maar ook een weekend vrij gehad! Op zaterdag bezochten Iris en ik het Akershus kasteel. Ik was er al eerder geweest, maar de binnenkant was ook voor mij nieuw. Je kan het kasteel immers alleen in het weekend bezoeken. Lijkt misschien vreemd, maar als je dan hoort dat het werkelijk nog gebruikt wordt voor banketten, recepties en plechtigheden, verandert dat de zaken natuurlijk. Tot nu toe is het Slott de leukste bezienswaardigheid van Oslo, naar mijn mening. Het straalt gewoon geschiedenis uit en oh (!) de audioguide zit inbegrepen in de inkomstprijs en is een van de beste audioguides die ik ooit heb gebruikt. Het omvat onder andere achtergrondmuziek en spooky ghoststories!

Op zondag bezochten we de National Gallery, want dat is de enige dag in de week met gratis inkom. We mogen toch ook eens de gierige toerist uithangen. Zo heb ik dus the Scream van Edward Munch kunnen aanschouwen en een van de versies van de Denker van Rodin. Allemaal heel erg leuk, maar die schreeuwende kinderen hoeven er toch niet bij te horen…

Ik geniet hier van elk moment en ben benieuwd wat de komende maanden nog allemaal zullen brengen!

Ziek in bed

Het moest er gewoon van komen. Nog maar een dikke week op bestemming en ziek. Gisterenavond ben ik uit eten geweest met mijn tante, nonkel en neefje en heb ik mij misschien een klein beetje laten gaan. Dit in combinatie met een of andere bacterie of iets dergelijks heeft ervoor gezorgd dat ik amper heb kunnen slapen en zo een 7-tal keer over het toilet heb gehangen (sorry). Niet echt aangenaam. Gelukkig heb ik 2 dagen vrij en kan ik een beetje uitzieken. Helaas heb ik nu ook geen eetlust en zelfs yoghurt of cracotte doet me niet echt beter voelen…

Ik hoop dat het snel overgaat, zodat ik toch een keer buiten kan komen dit weekend en niet vastgekluisterd zit aan mijn bed. Hoera!

En het sneeuwde vandaag! Net wanneer ik niet buiten mag… En de zon schijnt zelf een beetje. Why? Karma is a bitch.

ZON

Terwijl ik dit zit te typen, is de zon langzaam aan het verdwijnen achter de kantoorgebouwen. Een wandelingetje naar de Opera zou ideaal zijn nu, maar helaas zal dat niet gaan. Mijn voeten eisen een uurtje rust. Intussen zit er een wasje in de wasmachine en heb ik al een hemd gestreken, jackpot! Er wordt altijd gezegd dat je door Erasmus zelfstandiger wordt. Wel, ik moet toegeven dat ik dat na een week zelfs al begin te merken. Ik bedoel maar, het tweede wasje en strijkje (wat?) van deze week! Yolo.

Zondag had ik mijn eerste vrije dag en ik heb er toch wel van genoten. Iris en ik hebben eerst lang ontbeten en dan zijn we vertrokken naar Vigelandsparken. Een park vol beeldhouwwerken van Gustav Vigeland dat gelegen is op een 30-tal minuutjes te voet van ons hotel. Helaas was het een sombere dag en kwam het park niet tot zijn recht. In de lente gaan we dus zeker terug. Ook bezochten we het I love Oslo/history of Oslo museum dat zich in het park bevindt en bovendien gratis is!

SAM_0003 SAM_0005

Nadien begon de korte zoektocht naar eten. Blijkbaar verlaten alle Noren op zondag hun huis en gaan ze elders lunchen, want superveel tentjes zaten gewoon vol. Uiteindelijk aten we in een bakkerij met een chocolademelk en croissantjes. Trouwens, gezond eten en evenwichtige voeding is hier heel belangrijk. Echt overal zie je sapjes, smoothies, salades en healthy stuff op het menu staan.

Die dag liepen we in totaal ongeveer 10 kilometer. Niet slecht dus.